Spring naar inhoud

Camping de Ganzenhof

2 juli 2015

Ganzenhof 05

Camping de Ganzenhof kun je niet missen. In grote letters staat de naam op de gevel van de boerderij. Caravans zijn vanaf de weg zichtbaar. We zijn bij Lia en Frans Hendriks in Bladel. Midden in de Brabantse Kempen.

 

Ganzenhof 03

Ganzenhof 07

Ganzenhof 08

Ganzenhof 09

Ganzenhof 10

Ganzenhof 12

Ganzenhof 13

Ganzenhof 14

Ganzenhof 20

Meer informatie:
Camping de Ganzenhof
Molenweg 14
5531 PN Bladel
0497 – 38 22 77
info@ganzenhof.nl
www.ganzenhof.nl

Dit artikel verscheen in Caravannen 1-2015

———————————————————————————

Het hele artikel

Op het erf worden we kwispelend begroet. “Dit is onze hond Treesje. Ze is nu tien maanden oud. Nee, waaks is ze nog niet”, voegt Lia er glimlachend aan toe. Met Treesje naast ons lopen we over het erf van de boerderij naar de camping. In het midden een groot grasveld, aan de rand kampeerplekken.

Veel gasten zitten op dit zomerse middaguur in de schaduw voor hun caravan. Verderop in een weitje zien we een ezel en een kleine koe. “Dat is onze ezel Anouk. De koe heet Sola”, vertelt Lia. “Het is een minikoe. Ze heeft vier weken geleden een kalfje gekregen.” Als we goed kijken zien we het kalfje nog net boven het hoge gras uitsteken.

Een man met een strooien hoed komt de camping oplopen. “Dat is Frans”, zegt Lia. “Hij heeft altijd een strooien hoed op. In de loop der jaren heeft hij heel wat hoedjes versleten. Als hij zijn hoed een keer niet op heeft herkennen mensen hem soms niet.”

Frans – met hoed op – loopt met ons mee naar de ezel, de koe en het kalfje. Hij laat zich zichtbaar trots fotograferen met de ezel en het kalfje. Sola de koe blijft liever in de schuilhut liggen. Het kalfje heb ik zelf gefokt. Ze heet Nova.”

Was het vroeger een boerderij met koeien, een melkveebedrijf?
“Ja, het was een melkveebedrijf van mijn ouders. Wij hebben het later overgenomen. Maar Lia wilde iets anders ernaast doen. Het werd een minicamping.” Lia voegt er lachend aan toe: “Volgens Frans zag ik het idee van een minicamping een beetje te romantisch”.

De koeien gingen toen weg?
“Niet meteen. Dat is pas acht jaar geleden gebeurd. De minicamping bestaat nu vijfentwintig jaar. De schuren, waar eerst de koeien stonden, zijn verbouwd tot groepsaccommodaties. Voor ons een belangrijke bron van inkomsten, ook buiten het zomerseizoen.”

Is het een camping voor de ‘senior kampeerder’?
“Onze camping is een rustige camping. Er staan wel hoofdzakelijk vijftigplussers, maar er komen ook jonge gezinnen.”

Zijn er nog activiteiten op de camping?
”We organiseren elke vrijdagavond een caféavond met een bierproeverij. Lia geeft speciaal voor de campinggasten workshops ‘porselein schilderen’. Op de maandagavonden kunnen nieuwe gasten in de gastruimte kennismaken met anderen. En verder organiseren onze gasten zelf allerlei spelletjes op het terrein, zoals Kubb.”

Vanaf de camping lopen we terug naar de boerderij. Binnen staan verschillende porseleinen voorwerpen uitgestald. “Dat is mijn hobby”, vertelt Lia. “Porselein schilderen. In dit atelier geef ik ook workshops. Niet alleen voor campinggasten, maar voor iedereen die het leuk vindt.”

Frans laat het resultaat van zíjn hobby zien. Uit een kratje haalt hij verschillende flesjes bier. “Ik ben een kleine bierbrouwer. Vijf verschillende soorten, van tripel tot blond. Het is voor eigen consumptie en om weg te geven.”

Voordat we weggaan plukken we nog even wat pruimen. Van Frans krijgen we flesjes bier uit eigen brouwerij. Voor als we thuis zijn. Gezondheid, Lia en Frans.

Gasten vertellen
“We hebben deze camping ontdekt op een beurs”, vertellen Gerrie en Gerard Terhaag uit Tegelen. “Het was de bedoeling dat we één week zouden blijven, maar het worden er drie. Maandag zijn we naar de kennismakingsavond geweest. Je leert zo op een gezellige manier de andere gasten kennen. Het is hier een oase van rust.”

“Kijk, hier ben ik trots op”, zegt Paula Koch. Ze laat een porseleinen schaal aan ons zien. “Zelf geschilderd in het atelier bij Lia.” Paula en haar man Wim staan drie maanden op de Ganzenhof. “Vroeger gingen we met de caravan tourtochten maken. Dat gaat nu niet meer. We hebben het hier erg naar onze zin. Een gemoedelijke camping waar je ook andere gasten leert kennen. Niets hoeft, maar veel mag. Het kalfje, dat nu zo schattig in de wei ligt, heb ik geboren zien worden. ’s Morgens vroeg hoorden we de koe loeien. Toen ik ging kijken lag het kalfje naast de moeder. Als stadsmens maak je zulke dingen nooit mee.”

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: